eric van rompuy - be free

Exit Be Free

2009-08-18T11:20:12Z

Vandaag stop ik met mijn dagboek “Be Free”. Ik begon ermee op 16 februari 2005 en noemde het dagboek naar de broederlijke raad van Herman: “Nu je geen minister of fractieleider meer bent, maak gebruik van je freedom of speech. Herwin de energie en de strijdbaarheid van het begin van je loopbaan en koppel die aan de wijsheid van de laatste jaren. Be Free and fare thou well” (22 juli 2004).
In Be Free heb ik deze uitdaging opgenomen en vrijuit mijn mening gezegd over het politieke gebeuren. In februari 2005 begonnen we dit dagboek met 2000 bezoekers per maand. In 2006 sloot Be Free af met 60.000 bezoekers per jaar en dit steeg verder naar 90.000 bezoekers in 2008 en 48.000 in de eerste 7 maanden van dit jaar.
Ik dank hierbij de trouwe bezoekers van dit dagboek. Ook de media citeerden geregeld Be Free waardoor het een stem kreeg in het politieke gebeuren in Vlaanderen. Gecombineerd met mijn inzet in het Vlaams Parlement heb ik geprobeerd te bewijzen dat ook een backbencher zijn plaats heeft in de politiek. Met Be Free heb ik niet alleen vrienden gemaakt. Zeker niet in de eigen partij waar kritische beschouwingen niet erg worden geapprecieerd sinds de oppositiebanken zijn verlaten.
Het deed me veel plezier dat bij de beoordeling van de parlementaire prestaties de fractieleiders mij in Villa Politica uitriepen bij de top drie van de Vlaamse parlementsleden. Ook De Standaard en De Morgen gaven mij een rapport met onderscheiding voor mijn parlementaire activiteiten. De nieuwe voorzitter van het Vlaams Parlement, Jan Peumans, zei in De Standaard van 25 april 2009: “Eric Van Rompuy is een parlementair naar mijn hart. Een ouderwets type politicus, die blijft met schwung de juiste vragen stellen.” Het respect voor Peumans is wederzijds.
Mijn politieke droom was mijn parlementaire loopbaan te kunnen beëindigen als voorzitter van het Vlaams Parlement. Tijdens ons bezoek deze zomer aan het Amerikaans Congres in Washington gingen we langs het bureau van Nancy Pelosi die, toen ze - na 22 jaar congreslid - werd verkozen tot Speaker of the House, zei dat dit de mooiste functie was in de politiek na die van President van de Verenigde Staten. Zou dat in Vlaanderen ook niet het geval zijn?
Voorzitter Marianne Thyssen had mij beloofd dat, als de functie van parlementsvoorzitter naar de CD&V ging, zij mij hierin zou steunen. In het Europees Parlement wordt deze functie steeds verdeeld tussen de twee grootste fracties die elk de helft van de legislatuur mogen voorzitten. In Vlaanderen is het voorzitterschap van het Vlaams Parlement steeds een restpost in de regeringsonderhandelingen. Voor CD&V was het geen prioriteit en de functie ging uiteindelijk naar de N-VA. Sinds het ontstaan van de Vlaamse Raad in 1981 heeft nooit een christendemocraat het Vlaams Parlement voorgezeten. Dit zal nu zo blijven, minstens tot 2014. Ik blijf hierover ontgoocheld en nog meer dan in 2004 kreeg ik hierover enorm veel reacties. Ik dank al diegenen die mij die politieke droom hadden gegund.
Maar “life goes on” en ik zal mij op mijn manier blijven inzetten voor het mandaat dat ik van mijn 25000 kiezers in Vlaams Brabant heb gekregen.
In het najaar zal ik starten met een dagboek “My Last Five Years” waarin ik van plan ben opnieuw mijn visie op het politieke gebeuren weer te geven. Op het podium zal ik niet meer staan maar naamloos meefietsen in het politieke peloton of meezingen in het koor “Kris is perfect” zullen niet aan mij besteed zijn. In het Vlaams Parlement word ik opnieuw lid van de commissies Financiën en Economie en ik zal blijven ijveren voor de splitsing van BHV en meer Vlaamse autonomie. De politieke actualiteit zal in de volgende jaren stormachtig zijn want de economische en budgettaire problemen (ook in Vlaanderen) zijn torenhoog en de institutionele crisis blijft dit land blokkeren. Hierbij zal ik ook Herman steunen in de moeilijkste opdracht van zijn politieke leven en ik zal me blijven spiegelen aan de woorden die hij mij schreef in 2004: “Ga naar plaatsen waar je je thuis voelt en vermijd die waar je een vreemde bent. Interesseer je niet aan je vijanden maar koester je vrienden. Ga in een boog om de middelmatigheid, de hypocrisie en het opportunisme heen.”
My Last Five Years worden nog boeiende jaren. En ik zal trouw blijven aan mijn verkiezingsslogan: “Doorzetten ook in moeilijke tijden”.

Voorzitterschap Vlaams Parlement

2009-07-11T11:13:22Z

Ik word geen voorzitter van het Vlaams Parlement. Politiek is een harde stiel. “Oude rot van CD&V grijpt naast het voorzitterschap”.
“De teerlingen zijn voor mij niet goed gevallen.”
Eric Van Rompuy, die aanvankelijk werd genoemd als voorzitter van het Vlaams Parlement, is ontgoocheld dat hij naast de prijzen grijpt bij de formatie. Het is niet de eerste keer dat hij een aantrekkelijke portefeuille aan zich voorbij ziet gaan. Zo greep hij al in 2004 naast een Vlaamse ministerpost.
U kunt door hierop te klikken kijken naar mijn reactie tijdens het VRT-journaal.
http://www.deredactie.be/permalink/1.561490

Hierbij het artikel hierover in De Morgen van 11 juli 2009

Eric Van Rompuy alweer CD&V-pechvogel van dienst

CD&V mag zeker niet klagen over het verloop van de regeringsonderhandelingen. Toch bevindt één grote persoonlijke verliezer van de bevoegdheidsverdeling zich al zeker in het kamp van de christendemocraten: Eric Van Rompuy (CD&V)
Van Rompuy, oud-minister en oud-fractieleiderfin de carrière wel willen gunnen, maar uiteindelijk gaat N-VA met de prijs lopen.
De kaarten voor Van Rompuy lagen nochtans goed. Dagenlang werd ervan uitgegaan dat de Vlaamse regering tien ministers zou tellen, met vier ministers voor CD&V, drie voor sp.a en drie voor N-VA. CD&V zou dan het parlementsvoorzitterschap erbovenop krijgen en dan werd de broer van de premier getipt als favoriet. “Het was een mooie kans. De teerlingen lagen eigenlijk goed. CD&V had het voorzitterschap kunnen opeisen, maar het is anders gelopen”, vertelt Van Rompuy. “Ik zal nu op een andere manier mijn plaats moeten zoeken in het parlement.”
Donderdagmiddag beslisten de partijvoorzitters dat negen ministers moesten volstaan voor de volgende Vlaamse regering. Dat betekent dat N-VA maar twee - weliswaar zware - ministerportefeuilles mag innemen, maar ook het parlementsvoorzitterschap in de schoot geworpen krijgt.
Door die zet werd Van Rompuy alweer gepasseerd. In 2004 greep hij al naast een ministerportefeuille ten gunste van huidig formateur en toenmalig neofiet Kris Peeters, op de kieslijsten moest hij in Vlaams-Brabant de duimen leggen voor Tom Dehaene.
Van Rompuy moest via tv en radio vernemen dat hij voortaan in het parlement moet toekijken hoe een N-VA’er de voorzittershamer hanteert. Hij werd niet op voorhand op de hoogte gebracht door zijn partij dat hij zijn droomjob niet mag vervullen. (TP)
(© 2009 De Persgroep Publishing)

Reactie in Het Nieuwsblad van 11 juli 2009

Eric Van Rompuy (CD&V) is ontgoocheld dat hij geen voorzitter van het Vlaams parlement wordt. ‘Het was een mooie bekroning van mijn carrière geweest’, erkent de broer van de federale premier. Het zag er lange tijd nochtans goed uit. Met een regering van 10 ministers zou CD&V wellicht ook de parlementsvoorzitter hebben mogen leveren. In het slechtste geval had de partij de legislatuur in twee moeten delen met de SP.A. Maar de afslanking tot negen ministers had voor gevolg dat de N-VA de nieuwe voorzitter mag leveren. ‘Het was een mooie kans. De teerlingen lagen eigenlijk goed, maar het is anders gelopen’, zegt Van Rompuy nu. ‘Ik zal nu op een andere manier mijn plaats moeten zoeken in het parlement.’ ( PDB)
(© 2009 Corelio)

In Villa Politica gaf ik een interview aan Linda Dewin bij de verkiezing van Jan Peumans tot voorzitter van het Vlaams Parlement.
“Ik wil niet eindigen in bitterheid” . Klik hierop om het interview te bekijken.
http://www.deredactie.be/permalink/1.562609

EEDAFLEGGING

2009-07-07T08:40:53Z

Voor de zevende maal legde ik op 30 juni 2009 de eed af als Vlaams Parlementslid.

Eric in Keien van de Wetstraat

2009-06-20T10:28:31Z

Als u hierop klikt ziet u de uitzending van gisteren 20 juni waar ik te gast was in DE KEIEN VAN DE WETSRAAT

http://www.deredactie.be/permalink/1.549008

Het gesprek gaat over de Vlaamse Regeringsvorming en het voorzitterschap van het Vlaams Parlement.

Dank aan de kiezers

2009-06-08T21:38:57Z

Hierbij danken wij al onze kiezers. Zij waren in Vlaams Brabant met 24.737 die de weg vonden in het stemhokje naar Eric en 10.081 naar Peter. Ik behoor bij de 5 populairste politici van Vlaams Brabant voor het Vlaams Parlement.Voor mijn laatste verkiezing een mooi resultaat waar ik enorm blij mee ben. En ik zal mijn slogan trouw blijven: doorzetten ook in moeilijke tijden.

Kies voor doorzetters

2009-06-06T20:20:11Z

Rendez-vous morgen in het stemhokje. Bedankt voor de steun voor Peter en mij voor het Vlaams Parlement in Vlaams Brabant en voor CD&V in Vlaanderen en Europa.
Om 15.45 uur ben ik morgen samen met mijn zus Tine te gast in de verkiezingsuitzending Verkiezingen 09 op Eén bij Phara .

Slotmeeting in Sterrebeek

2009-05-31T21:27:17Z

Op woensdag 3 juni organiseert CD&V Zaventem een verkiezingsavond in het gemeenshapcentrum De Maalderij ,Walenhof in Sterrebeek.
Voorstelling van de kandidaten van Vlaams Brabant voor de Vlaamse verkiezingen in een praatcafé
Gastsprekers Herman Van Rompuy Premier
Eric Van Rompuy Vlaams Parlementslid
Peter Van Rompuy Provinciaal voorzitter Jong CD&V

Iedereen welkom. We maken er een gezellige en denderende avond van!

Eric op Mise au point

2009-05-31T14:51:38Z

Ik nam deze middag deel aan de laatste Mise au Point (RTBF) voor 7 juni. Kubla en Demotte deden nog eens het Reynders- Di Rupo debat over met Chéron van Ecolo als lachende derde. Als mij werd gevraagd of de uitslag in Wallonië gevolgen zal hebben op de federale regering zei ik dat alleen een duidelijke uitslag een einde kan maken aan de verlammende tweestrijd in het Zuiden die dit land nu al twee jaar gijselt. Hierbij viel het me weer op dat de Franstalige partijen lippendienst bewijzen aan “une réforme de l’Etat” maar als het concreet wordt de “nons” in het rond blijven vliegen: geen confederalisme, geen fiscale autonomie, geen bevoegdheidsoverdracht in de sociale zekerheid. Maar wel op de agenda: de uitbreiding van Brussel met 24 Vlaamse gemeenten, de benoeming van de 3 burgemeesters, enz.
We staan nog even ver als op Hertoginnedal. Integendeel het mislukken van de dialoog heeft hen moed gegeven om de communautaire hervormingen na juni terug in de koelkast te stoppen. Als de PS naar de oppositie gaat in Wallonië zullen ze zeker niet meer wil meewerken aan een staatshervorming en dreigt een nieuwe frigo.
Ik krijg soms het verwijt dat ik in de campagne geen grote communautaire verklaringen afleg maar wie kan voorspellen hoe de kaarten liggen na 7 juni?Twee jaar communautaire, economische en financiële crisis hebben de publieke opinie allergisch gemaakt aan grote verklaringen en beloftes zeker op communautair en budgettair vlak. Dit land staat weer aan de vooravond van een zware institutionele crisis. De politieke versnippering in Vlaanderen en de machtstrijd tussen MR en PS (die wellicht ook op het federaal vlak niet meer samen zullen willen besturen ) dreigen dit land onbestuurbaar te maken.
Herman weet als geen ander voor welke uitdagingen wij staan. Alleen een sterke CD&V zal leiding kunnen geven in de moeilijke maanden die gaan komen. Dat is de inzet van de verkiezingen in Vlaanderen. Een verdere verkaveling van het politieke landschap zal Vlaanderen alleen maar verzwakken.
Na afloop van het debat zei ik tegen J.M. Dedecker dat de Franstaligen nog steeds niets begrepen hebben van de Vlaamse publieke opinie. Ze gaan ervan uit dat België hun levensverzekering is. Maar de uitslag van 7 juni met vooruitzichten dat N-VA,LDD en VB meer dan 1/3 van de Vlaamse kiezers kunnen bekoren schijnt bij de Franstaligen nog steeds niet te zijn doorgedrongen. De machtstrijd in Wallonië geeft aan vele Vlamingen de indruk dat er met die partijen niet meer te regeren valt op Belgisch niveau. Daarom moet er na 7 juni klaarheid komen over de toekomst van dit land. Er is geen weg meer terug. Dit land moet hervormd worden anders hoeft het voor CD&V ook niet meer. Toen ik dit vanmiddag op RTBF zei was het allen JMD die mij bijviel. Pascal Smet poogde in het gevlei te komen bij de Franstalige kiezers door te pleiten voor een uitbreiding van Brussel en Guy Vanhengel wilde meer geld voor Brussel op een moment dat alle gewesten voor zware inleveringen staan om de federale begrotingstekorten mee te helpen financieren.
Op de voorstellen van Maingain om de taalgroepen in Brussel af te schaffen zei ik dat dit de beste manier was “pour faire exploser la Belgique”. Maar zelfs een belgicist en grondwetspecialist als Delpérée durfde zich hiervan niet distantiëren. Wie is er in de greep van het communautair extremisme?
Ik hoop dat de Vlaamse kiezers mij op 7 juni een mandaat geven om met kracht de Vlaamse stellingen te blijven verdedigen. De moderator van Mise au Point gaf mij alvast rendez-vous in de volgende weken: “Avec Eric Van Rompuy en Dedecker l’ambiance sur le plateau est toujours garantie!”

Slotmeeting in Sterrebeek

2009-05-30T19:32:31Z

Woensdag 3 juni om 19.30 uur organiseert CD&V Zaventem een praatcafé in het gemeenschapcentrum DE MAALDERIJ Walenhof in Sterrebeek.
Thema: de Vlaamse verkiezingen
Voorstelling van de CD&V kandidaten van Vlaams Brabant
Gastsprekers: Herman Van Rompuy Premier
Eric Van Rompuy Vlaams Parlementslid
Peter Van Rompuy Provinciaal voorzitter CD&V

Iedereen welkom!

Eric in De Ochtend 09

2009-05-25T15:50:42Z

Tijdens de twee laatste weken voor de verkiezingsdag van 7 juni gaat De Ochtend van 8 tot 9 uur puur politiek. ‘De Ochtend 09’ zendt elke dag uit vanuit het Vlaams Parlement en verwelkomt er drie politici.
Vandaag zijn Eric Van Rompuy (CD&V), Louis Tobback (SP.a) en Vincent Van Quickenborne (Open VLD) te gast.

Herbeluister op :

http://internetradio.vrt.be/radiospeler/v2_prod/wmp.html?qsbrand=11&qsODfile=/media/audio/r1och1tobbackenvanrompuy250509

VAN ROMPUY’S en ANDERLECHT

2009-05-21T15:36:20Z

Het is vandaag rustdag in de campagne. Deze avond ben ik uitgenodigd op Anderlecht. In mei 1959 was ik er al bij toen Anderlecht in de laatste match kampioen werd voor F.C. Luik en Standard. Het werd 4-O tegen Verviers en het gouden trio Jurion, Hanon en Lippens waren de vedetten van de ploeg.We stonden met onze vader Vic (hij was het die ons de zondag van kindsbeen af meenam naar het Astridpark van Mermans, Van Himst en Rensenbrink) helemaal onderaan tegen de afsluiting van het veld om alles goed te kunnen zien. Herman was ook mee samen met onze zuster Anita. Het is onze eerste herinnering aan de kampioenstitel van Anderlecht.
50 jaar later zijn we er opnieuw bij. Herman zal als Eerste Minister wellicht in de buurt zitten van Vandenstock en ik in een loge maar we zullen deze avond in gedachten nog steeds kijken naar de plaats waar we op 10 mei 1959 stonden. Anderlecht kampioen en CD&V opnieuw de grootste partij op 7 juni. Naar de woorden van Michel Verscheuren: de CVP is het Anderlecht van de politiek. Soms verliezen we de titel maar we komen als enige altijd terug.Dat zal nu niet anders zijn.

DE BORDEN STAAN ER!

2009-05-14T16:33:03Z

Bij Top 3 van Vlaams Parlement

2009-04-30T06:16:25Z

In Villa Politica werd ik uitverkoren tot de TOP 3 van de beste Vlaamse Parlementsleden uit de afgelopen periode.

Als hieronder op drukt ziet u de video van een interview hierover met Linda Dewin van Villa Politica

http://www.een.be/televisie1_master/programmas/e_villa_politica_dezeweek/index.shtml?video_2

Ook in De Standaard en De Morgen kreeg ik met 7/10 een onderscheiding voor mijn parlementair werk en behoor ik tot de top van 125 Vlaamse Parlementsleden.

30 JAAR VAN ROMPUY CAMPAGNES

2009-04-18T10:05:40Z

Dit is mijn eerste campagne-affiche. Ik stond in juni 1979 eerste opvolger van Leo Tindemans bij de Europese verkiezingen. Dertig jaar later neem ik opnieuw deel aan verkiezingen. Deze keer sta ik op de derde plaats van de lijst voor het Vlaams Parlement bij de Vlaamse verkiezingen.

30 JAAR VAN ROMPUY CAMPAGNES: EEN OVERZICHT VAN 10 BEWOGEN KIESSTRIJDEN.

JUNI 1979 EUROPEES PARLEMENT eerste opvolger 63.800 stemmen

Het waren de fameuze verkiezingen met 1 miljoen stemmen voor Leo Tindemans. Het was tot nu toe de mooiste campagne die ik voerde. Ik mocht op alle CD&V- meetings spreken juist na het optreden van Will Tura (” omdat ik Vlaming ben”) en voor de toespraak van Tindemans. De zalen en tenten zaten afgeladen vol voor Tindemans ( tot 2000 man) en nooit heb ik zoveel entoesiasme ervaren op een kiesmeeting. Als nationaal voorzitter van de CVP-Jongeren kon ik op een geweldige steun van onze lokale ploegen in heel Vlaanderen rekenen en mijn eerste affiches werden wild geplakt op alle mogelijke borden, telefoonpalen en zelfs bushokjes. Spontane wildplakkerij was nog toegelaten en niet te temperen. Politiek was ik in die dagen bekend als de “arrogante” Vlaming die zei dat het FDF uit de regering Martens moest worden gezet. De toenmalige voorzitter van het FDF, Antoinette Spaak, had hierover aan Tindemans als CVP-Voorzitter een publieke brief geschreven waarin ze vroeg om mij het zwijgen op te leggen.Tindemans liet deze voorzet niet aan hem voorbijgaan en antwoordde op het CVP-Jongeren Euroforum te Meise in april 1979 prompt dat hij hier niet zou op ingaan. Antoinette njet. Hiermee was mijn campagne gelanceerd. Tindemans haalde 1 miljoen stemmen maar op de hitparade in Vlaanderen werd ik met 63.800 stemmen vierde na Tindemans, Van Miert en Willy De Clercq maar voor De Croo en Willy Claes.

NOVEMBER 1981 KAMER BHV vijfde plaats 10.400 stemmen

In november 1981 leed de CVP haar zwaarste nederlaag sinds haar ontstaan. We zakten weg van 43% naar 31%. Ik stond vijfde op de kamerlijst in BHV maar ondanks een mooie persoonlijke score van meer dan 10.000 stemmen haalden we in onze kieskring maar 4 verkozenen (een verlies van 2 kamerzetels). Ik was toen in mijn gloriejaren bij de CVP-Jongeren maar werd mee weggeveegd door de ongeloofwaardigheid van de CVP na de val van 4 regeringen Martens en de rampzalige regering M. Eyskens. Ikzelf was enorm ontgoocheld en kreeg bovendien van de toenmalige premiers Martens en Eyskens het verwijt dat ik mee de oorzaak was van de val van hun regeringen en het zwaar electoraal verlies.

JUNI 1984 EUROPEES PARLEMENT vijfde plaats 84.000 stemmen

In het najaar van 1981 was ik als opvolger van Tindemans lid geworden van het Europees Parlement maar bij de lijstvorming van 1984 kreeg ik maar de vijfde plaats toegewezen. Martens en Dehaene en het ACW wilde van mij niet weten op de kop van de lijst (deze ging naar de totaal onbekende Bert Croux) en door het spel van de standen en de vrouwen ( Rika De Backer) belandde ik op de strijdplaats.Ondanks een formidabele campagne van de CVP-JO onder het motto (“Eric uw Vlaming in Europa”) en een schitterende score ( 84.000 stemmen) werd ik niet herkozen. CVP viel terug op 4 zetels (een verlies van 3) en ik kon niet meer naar Straatsburg. Opnieuw een zware ontgoocheling maar die “verloren” 84.000 stemmen leverden mij wel een golf van sympathie op bij de militanten en de kiezers.

OKTOBER 1985 BHV derde plaats 14.700 stemmen

Als reactie hierop beloofde CVP-voorzitter Swaelen mij na de verkiezingen van 1984 dat ik bij de volgende Kamerverkiezingen wel een verkiesbare plaats zou krijgen en hij hield woord. Ik kreeg de derde plaats in BHV op de Kamerlijst na De Keersmaeker en Rika Steyaert terwijl de eerste opvolgersplaats op die lijst ging naar minister Jean-Luc Dehaene die toen deelnam aan zijn eerste verkiezingen…CVP won die verkiezingen en steeg opnieuw naar 35%. In BHV behaalden we 6 zetels en met 14.700 stemmen deed ik het beter dan de ministers Steyaert en Dehaene. Mijn slogan toen was: een vechter voor vernieuwing. Na 4 verkiezingen had ik mijn doel bereikt: eindelijk volksvertegenwoordiger.

DECEMBER 1987 BHV derde plaats 10.700 stemmen

Mijn vreugde was van korte duur want als gevolg van de Happart-crisis viel de regering Martens al na 2 jaar en waren er opnieuw verkiezingen in het najaar van 1987. CVP leed een zware nederlaag en we verloren in BHV 2 zetels. Gelukkig stond ik opnieuw derde en werd ik probleemloos herkozen. Ik verloor wel 4.000 voorkeurstemmen in de lijn van de electorale neergang van de partij. Het was ook de tijd van de enorm dure campagnes en de huur van commerciële borden die politici dwongen om financiële steun te zoeken bij firma’s. Een ongezonde praktijk waar in 1990 een einde aan werd gesteld door de wet D’Hoore.

DECEMBER 1991 BHV derde plaats 7.000 stemmen

Het waren de verkiezingen van Zwarte Zondag. CVP viel beneden de 30% en alle mandatarissen verloren massaal persoonlijke voorkeurstemmen. Dehaene haalde na 10 jaar vice-premierschap amper 15.000 stemmen in BHV. Zelf zakte ik terug tot 7.000 stemmen maar door mijn derde plaats kon ik mij in de Kamer handhaven. De ontgoocheling was groot want op parlementair vlak had ik mij enorm ingezet maar de kiezer had dit blijkbaar niet opgemerkt en gewaardeerd. Het leerde mij dat parlementaire inzet electoraal niet beloond wordt als uw partij niet geloofwaardig is.

JUNI 1995 VLAAMS PARLEMENT eerste plaats 23.400 stemmen

Het waren de eerste rechtstreekse verkiezingen voor het Vlaams Parlement maar toch samenvallend met de federale verkiezingen. Ik voerde als CVP-fractieleider in het Vlaams Parlement campagne samen met mijn broer Herman op één affiche met als slogan: het zit in de familie (uitgedacht door Noël Slangen…). CVP won met Dehaene als locomotief deze verkiezingen en in onze regio haalde de Van Rompuy’s een schitterende score met voor mijzelf meer dan 23.000 stemmen in Halle -Vilvoorde (Herman zelfs 26.000). Herman was populairder geworden dan Eric! Mede door die schitterende uitslag waren we “incontournable” als minister en werd ik Vlaams minister van Economie, KMO, Landbouw en Media en Herman bleef federale vice-premier en minister van Begroting. Het waren onze electorale piekjaren.

JUNI 1999 VLAAMS PARLEMENT eerste plaats 22.800 stemmen

Het waren de dioxine-verkiezingen. Herman (na het ontslag van Pinxten) en ik waren op dat moment ministers van landbouw in België en Vlaanderen. De uitslag was dramatisch en CVP zakte weg naar 21%. Mijn vier jaar ministersschap werden electoraal niet beloond. Ik handhaafde wel mijn persoonlijke voorkeurstemmen op bijna 23.000 en bleef hierdoor stemmenkampioen in Halle -Vilvoorde maar zoals andere CVP-collega’s deelde ik in de klappen van de dioxine.Tijdens de campagne werden onze affiches besmeurd met besmette kippen en stonden ze symbool voor het einde van een tijdperk. 40 jaar aan de macht en ten onder gegaan aan de kippen…Het werd mijn triestigste campagne en tevens de laatste campagne met Herman op één affiche. Sindsdien vallen de verkiezingen van het VP en de Kamer immers niet meer samen.

JUNI 2004 VLAAMS PARLEMENT eerste plaats 36.000 stemmen

Het waren de eerste kartelverkiezingen met NV-A en Leterme als boegbeeld. Na heel wat perikelen kreeg ik als uittredend oppositieleider in het Vlaams Parlement toch de eerste plaats toegewezen maar het was niet van harte. De verkiezingen werden een succes maar de resultaten waren voor het kartel toch minder goed dan verhoopt. Persoonlijk scoorde ik met 36.000 stemmen in de nieuwe provinciale kieskring Vlaams-Brabant goed maar minder dan Frank Vandenbroucke (46.000 stemmen) en Tom Dehaene die op tweede plaats 44.000 stemmen haalde.Tijdens de campagne deed ik samen met Luc Vandenbrande mijn fameuse “Big Bang” uitspraken, hetgeen mij bijzonder kwalijk werd genomen door de partijleiding hoewel het kartel toen ook ging voor een grote staatshervorming op basis van de 5 resoluties van het Vlaams Parlement. Ondanks mijn deelname aan de regeringsonderhandelingen en na 5 jaar noest oppositiewerk als fractieleider werd ik niet opnieuw Vlaams minister. Kris Peeters werd in mijn plaats minister als niet-verkozene. Hij deed het achteraf schitterend en is nu het CD&V- boegbeeld maar voor mij waren juni 2004 en de weken daarna een bittere pil. Deze bladzijde is nu omgedraaid. Met rancune pest men alleen zichzelf.

JUNI 2009 VLAAMS PARLEMENT derde plaats

Dit is mijn tiende en allerlaatste parlementaire campagne. Als backbencher heb ik na het moeilijke jaar 2004 opnieuw mijn plaats ingenomen in het Vlaams Parlement en mij als voorzitter van de commissie Economie en Werk en woordvoerder van mijn fractie in begrotingszaken weer voluit ingezet voor mijn parlementair mandaat. Op mijn Dagboek “Be Free” (in 2008 10.000 bezoekers) heeft iedereen mijn activiteiten en standpunten kunnen volgen. De “arrogante” Vlaming van 1979 stond er terug zoals weleer. Met BHV voelde ik mij terug in mijn CVP-Jongeren jaren. In de franstalige media was ik “le méchant Van Rompuy”.
Ik voer nu campagne onder het motto DOORZETTEN ook in moeilijke tijden. Nooit opgeven is mijn boodschap en zeker nu niet als we zien voor welke uitdagingen we staan op economisch, sociaal en communautair vlak. Deze keer sta ik derde op de CD&V-lijst voor Vlaams -Brabant. Samen met Peter VR ( 2e opvolger) gaan we er nog eens een denderende VAN ROMPUY campagne van maken. De affiches zijn klaar en vanaf volgende week rukken we uit. Das Kampfschwein komt in mij weer los. Spijtig dat ik die foto van 1979 niet meer kan gebruiken “quand j’étais jeune et beau”. Maar de strijdlust is onaangetast. Misschien wordt mijn laatste campagne dan toch de mooiste? Na 30 jaar wil ik de cirkel rond maken. En zoals in elke campagne blijft de ambitie om opnieuw op het podium te staan.

Same name, different game

2009-04-09T09:27:59Z

Vandaag wordt bekendgemaakt dat onze zus Christine (“Tine”) Van Rompuy kandidaat is op de lijst van PVDA voor de Europese verkiezingen. Ze staat net als ik op de derde plaats. Ik heb niet alleen een schitterende broer Herman de premier maar ook 2 schitterende zussen: Anita en Christine.Tine (geboren in 1955) was de jongste bij ons thuis en reeds in haar studentenjaren actief in linkse bewegingen. Ze is getrouwd en heeft 3 dochters. Christine is verpleegster op Gasthuisberg en een actieve militante van LBC. Ze is ook erg begaan met de gezondheidszorg in de Derde wereld en was in dit verband nog recent voor enkele weken met Wereldsolidariteit in de Filippijnen. Bij haar terugkeer was ik erbij toen ze met haar vakbondsvrienden een indrukwekkend reisverslag bracht van haar ervaringen op een Filippijnse avond. Ik heb altijd enorm repect gehad voor haar sociale gedrevenheid en engagement. Maar boven alles is ze een toffe zus.
Same name, different game. Het is niet omdat je broer en zuster bent, dat je geen andere politieke opvattingen moogt hebben.Voor ons overstijgt onze familieband van broer en zuster het politiek engagement.We hebben mekaar steeds gevonden in de goede en de kwade dagen. En dat zal zo blijven.Voor de kinderen van Tine blijven we Nonkel Herman, Nonkel Eric en Tante Anita en voor onze kinderen is ze de lieve Tante Tine.
Op 7 juni zullen we niet voor mekaar stemmen maar we blijven supporters voor het leven. Zo zouden onze ouders het zeker hebben gewild.
Dit paasweekend ben ik even weduwnaar. Heidi en Viviane zijn met de Eurostar naar London voor een musicalweekend.” Les Misérables”, “Mama Mia” en “Elliot” staan op het programma. Ik zit met mijn gedachten helemaal bij de verkiezingen en volgens Viviane en Heidi zou ik in de straten van London wellicht op zoek zijn gegaan naar goede plaatsen om borden te zetten en de neiging hebben om kaartjes te willen uitdelen. Daarom vonden ze het wellicht niet erg dat ik thuis blijf met mijn obsessies over borden, affiches en folders.
Deze morgen kreeg ik van de drukkerij onze traditionele vuurrode plakbanden met enkel VAN ROMPUY erop. We gebruiken ze al 30 jaar en zijn in elke verkiezingscampagne bruikbaar voor zowel Herman, Eric en als nu ook voor Peter (staat tweede opvolger op de Vlaams-Brabantse CD&V lijst).Verwarring is nu mogelijk als de naam VAN ROMPUY staat op die vuurrode banden.Ik kan ze aan mijn zus bezorgen en zelf oranje banden laten bijdrukken want het blijft: “same name, different game”.