vrijdag 30 mei 2008

Zaventem wereldnieuws

image

Zondag de crash van Kalitta-air op de luchthaven en maandag op de Zaventemse gemeenteraad de verkoop van 61 gemeentelijke bouwgronden (met de taalvereiste nederlands te spreken of te leren ) leverde deze “leuke” kartoen op in La Libre Belgique. Zaventem is plots wereldnieuws!
Ook Le Soir opende woensdag met : ZAVENTEM ET LA FLANDRE DEFIENT L’ EUROPE. “Zaventem ne se soucie pas des critiques européennes et réserve ses terrains à ceux qui parlent le néerlandais”. Ik haalde zelfs als “échevin du logement de Zaventem” het 20 uur-journaal van het Franse TF1. Franstalig België is een campagne bezig om ons in heel Europa voor te stellen als “racisten”. De “reportage” op de Parijse zender TF1 geeft goed de (schandelijke) toon aan waarmee op aanstoken van de franstalige media en politici naar de Vlamingen wordt gekeken.
U kunt de “ontluisterende” reportage op TF1 herbekijken door te klikken op:

http://videos.tf1.fr/video/news/0,,3861853,00-nouvelles-tensions-entre-flamands-wallons-.html

We zijn een volk dat niet-democratisch is (Raad van Europa over niet- benoeming burgemeesters), racistisch (Verenigde Naties over Vlaamse wooncode), egoïstisch en niet-solidair (over splitsing arbeidsmarkt en sociale zekerheid), onverdraagzaam en discriminerend ( Europa over gronden in Zaventem). De franstaligen daarentegen zijn open, verdraagzaam, gericht op de wereld, solidair en multicultureel. De Vlamingen zijn economisch welvarender maar missen “le respect de quelques valeurs élémentaires”. Er schort iets “moreel” met Vlaanderen. De franstaligen daarentegen zijn economisch armer maar in hun ogen “moreel superieur”. Zo trachten ze op systematische manier ons imago te bekladden bij internationale instellingen en buitenlandse media. Hoelang gaan we die beledigingen nog dulden? De grenzen zijn deze week overschreden nu we in Le Soir woensdag jl. in het editoriaal (“Beste Vrienden, Chers Amis: si vous arrêtiez?”) hebben moeten lezen dat de Vlaamse “épuration linguistique”  wordt vergeleken “aux Albanais du Kosovo et aux Serbes “.
De scheiding der geesten gaat verder. Over wat zijn we het nog eens? Ligt hier niet de echte reden van de onmacht van de Regering Leterme en de niet-eindigende stroom van communautaire incidenten? Beste Vrienden, Chers Amis: er ligt een staat te sterven, twee volkeren zullen erven. Het zal niet lang meer duren of ook dit vliegtuig crasht…Zal dit dan nog wereldnieuws zijn?

 

 

dinsdag 27 mei 2008

Bouwgronden in Zaventem

Gisterenavond werd op de gemeenteraad van Zaventem de toewijzing goedgekeurd van 61 gemeentelijke bouwgronden.De toewijzingscriteria hebben o.m. betrekking op wonen in Zaventem, werken in Zaventem, kinderen ten laste en leeftijd (35 jaar).Op basis hiervan werd een selectie gemaakt tussen de 91 kandidaat -kopers.
Schepen van Grondbeleid, Eric Van Rompuy, verklaarde tijdens de zitting dat alle 91 kandidaten voor een bouwgrond in Zaventem voldeden aan het taalbereidheidscriterium voorzien in het gemeentelijk reglement terzake. Niemand werd op basis hiervan uitgesloten.
De gemeente Zaventem heeft een gedetailleerd en juridisch antwoord klaar op de vragen van de Europese Commissie over de toewijzing en de hierbij gestelde taalvoorwaarden. Hierin wordt weerlegd dat er bij de verkoopsvoorwaarden sprake is van discriminatie op grond van nationaliteit.
Volgens Van Rompuy sluit de motivatie van de vereiste van de kennis van de Nederlandse taal of de de bereidheid nederlands te leren aan bij de de sociale doelstelling van de gemeente om de sociale cohesie en de communicatiemogelijkheden tussen de burgers te bevorderen.
Alle   Vlaamse partijen keurden de toekenning van de bouwgronden op de gemeenteraad van Zaventem goed; de Franstalige U.F.-fractie stemde tegen en sprak van “discriminatie en racisme omwille van het zgn.taalcriterium”.

zondag 25 mei 2008

Kabuki

Het werd een druk weekend. Vrijdagavond ging ik met Viviane naar de finale van de Koningin Elisabethwedstrijd en zagen we de Franse zangeres Isabelle Druet (uiteindelijk tweede) schitteren. Zaterdagmorgen was het aan Heidi om op de opendeurdag van het Jeugdmuziekatelier Sterrebeek haar kunsten op de piano te tonen .Ze deed het uitstekend en kreeg de felicitaties van haar lerares Katia (en natuurlijk van haar fiere mama en papa).
Zaterdag ging ik naar het Pajottenlandse CD&V- Lenterestaurant van mijn BHV- medestrijder Michel Doomst (een overrompeling) en naar het Burgemeestersbal in Puurs van mijn goede collega in het VP Koen Vandenheuvel (meer dan 2000 aanwezigen). Intussen ging ik ook luisteren naar het Vlaams-Brabantse Symfonie Orkest in Zaventem. Deze middag ga ik aperitieven op het feest van de vrije basisschool Sterrebeek en daarna nog een steak bij CD&V- Holsbeek en een pannenkoek bij CD&V- Linden. Om 16 uur speelt KV Woluwe Zaventem tegen SK Londerzeel in het kader van de eindronde voor promotie naar derde nationale. Hopelijk eindigt mijn weekend hiermee in feeststemming!
Ik heb de laatste dagen nog weinig goesting om over de “ politieke” actualiteit te schrijven. Tientallen mensen zeiden me tijdens het weekend dat ze het een degoutant spektakel vinden. Niemand ziet nog het einde van deze eindeloze communautaire tunnel. Elke dag komt er een “splitser” bij en niet alleen van BHV. Niemand gelooft nog dat het goed komt met dit land. Een vol jaar politieke crisis heeft geleid tot een radicalisering van de publieke opinie. “Dit loopt slecht af” was een veelgehoord gezegde dit weekend.
De Regering Leterme begint intussen te gelijken op Kabuki- theater. Dit is een vorm van “bizar”-theater in Japan waar de acteurs elkaar de hele tijd beledigen en uitschelden. Bij mijn terugkeer van het bal in Puurs hoorde ik tijdens het middernachtnieuws op Radio 1 Kabuki (ditmaal) over Kongo met als hoofdrolspelers De Gucht, Kabila, Charles Michel en Di Rupo. Maandag is deze rel wellicht (weer) voorbij. Maar wat wordt het nieuwe incident? Nog 50 dagen tot 15 juli of 380 dagen tot 7 juni 2009. En dan?

P.S. Woluwe Zaventem won met 4-0 maar de feestvreugde werd getemperd door de crash op de luchthaven gelukkig zonder gekwetsten. Maar is die (korte) startbaan 20 wel veilig genoeg voor zwaarbeladen vliegtuigen die moeilijk hoogte halen?

donderdag 22 mei 2008

I’m a Mancunian

Ik was ontroerd toen ik gisterenavond Bobby Charlton met in zijn zog The Reds de trappen van de tribune zag opstijgen om de Europese Beker van de Champions League in ontvangst te nemen, 50 jaar na het drama van München. “Manchester United would always be the glamorous rebels”.
Meer dan ooit : “I’ m a Mancunian”. Het is a matter of true love! En de groeten aan Michaël in Manchester (zie dagboek van dinsdag- The Hall of Fame)

dinsdag 20 mei 2008

The Hall of Fame

Anderlecht en Manchester United : het zijn mijn twee favoriete clubs. En deze week brengt hen opnieuw in The Hall of Fame.
In mei 1965 was ik op de Heysel toen Anderlecht zijn eerste beker won in de finale tegen Standard. De uitslag was toen ook 3-2. Het werd net zoals zondag een supermatch met voor Anderlecht twee goals van Pol Van Himst en één van Wilfried Puis. Het flitsende Anderlecht van zondag deed denken aan de “gouden” ploeg van 1965 met Jurion-Hanon-Van Himst-Puis-Stockman-Heylens-Devrindt-Verbiest. Boussoufa en Hassan verdienen voortaan hun plaats in de “gouden elf” van Anderlecht.

Na de 0-5 nederlaag tegen Bayern München plaatste ik Anderlecht in The Hall of Shame. Mijn excuses hiervoor; ik had “Shame on you” nooit mogen doortrekken van de Wetstraat naar het Astridpark. Ik beken ootmoedig: Be free ging hier in de fout. Het leverde mij zelfs een broederlijke berisping op van Herman: “uw partij moogt ge bekritiseren, maar nooit uw club”.
Met Manchester United heb ik een speciale band. In 1972-1973 studeerde ik economie aan de Universiteit van Manchester. Regelmatig trokken we met enkele vrienden van onze studentenhome “Hume Hall” naar Old Trafford. Er werd toen nog op zaterdagnamiddag gespeeld en we moesten reeds op de middag daar zijn om een staanplaats te bemachtigen. Het waren de nadagen van het grote ManU van Bobby Charlton, Dennis Law en Georges Best. Er werd vaak verloren (het jaar daarop zakte United zelfs naar tweede klasse), maar de sfeer op Old Trafford was onvergetelijk. “Football is a game of pleasure. Just enjoy yourself.” Gedurende anderhalf uur werd er gezongen en gescandeerd met een emotie die je kippenvel bezorgde. Nooit heb ik voetbalmatchen beleefd als in het “Theatre of Dreams” van Old Trafford.
Morgenavond zal ik ook met weemoed terugdenken aan mijn vriend Michaël, een blinde medestudent van Hume Hall die trouw met onze groep meeging naar de matchen op Old Trafford. Hij rekende erop dat we hem midden die heksenketel vertelden hoe de wedstrijd verliep. Nooit vergeet ik zijn gejuich toen ManU een doelpunt scoorde of zijn ontgoochelde gelaatsuitdrukking bij verlies. Bij onze thuiskomst in Hume Hall vertelde hij aan kotgenoten tot in de details hoe de wedstrijd was verlopen en hoe en door wie was gescoord. Hij zei me ook dat hij Anderlecht op Old Trafford had zien spelen in 1968 en verliezen met 3-0 maar tegen een superdag van Dennis Law, the King of Old Trafford, viel toen niets te beginnen. Gelukkig was hij te jong om zich nog de 10-0 te herinneren van 1956, toen Anderlecht werd vernederd door het wonderteam van ManU dat helaas twee jaar later (op Bobby Charlton na) omkwam in een vliegtuigcrash in München.
Michaël zal morgen ongetwijfeld op de radio in Manchester de wedstrijd volgen en juichen als Scholes, Giggs ,Rooney of Ronaldo scoren. “Right or wrong”: Anderlecht en Manchester United zullen steeds mijn clubs blijven. Het is a matter of true love!