zondag 9 maart 2008

Geen dode mus

Ik was vrijdag op bezoek bij de firma Just Software in Dilbeek. Het Vlaams Parlement organiseert in samenwerking met Unizo stages voor KMO- bedrijfsleiders om het contact tussen onderneming en politiek te bevorderen. In dat kader begeleidde ik als voorzitter van de Commissie Economie Guido Kestens, stichter van Just Software, voor zijn parlementaire stage. Het werd voor ons beiden een boeiende ervaring waar we nog eens moesten vaststellen hoe verschillend beide werelden zijn.
Opvallend was het verschil in tijdsbesteding. Een informatica-bedrijf met 11 werknemers en 2000 klanten vraagt een “ just in time” management met heel precieze opdrachten. Politici daarentegen werken chaotisch. Als ik mijn afgelopen week doorloop, zit hier geen enkele lijn in. In het VP stelde ik vragen over nachtvluchten en de nieuwe terminal in Zaventem;ik zat de commissie Economie voor over Vlaanderen en de Lissabon-doelstellingen en bereidde een vraag voor over de Vlaamse begroting. Intussen waren er CD&V-vergaderingen van het nationaal partijbestuur en de fractie. Maandagavond had ik schepencollege in Zaventem, woensdagavond partijbestuur van CD&V-Zaventem, donderdagavond het afscheid van Noël Devisch als Boerenbondvoorzitter, vrijdag Gouden Bruiloften, zaterdag eetfestijnen in Diest en Geetbets en een fanfareconcert in Nossegem. Zopas kom ik terug van CD&V-eetfestijnen in Opwijk en Hoeilaart.
Ik doe dit beroep nu al meer dan 25 jaar maar mijn gedrevenheid blijft. Ik zei tegen Guido Kestens dat we ook een beetje ondernemers zijn. Ook wij moeten ons product voortdurend aanpassen en vernieuwen zoniet worden we uit de markt geprijsd . Ik toonde aan de medewerkers van Just Software mijn website Be free. Dit is mijn software. Ik startte met dit product op 16 februari 2005 en met groeiende belangstelling .Vorige week was(met shame on you) een recordweek voor Be free met bijna 2000 bezoekers (ik hoorde op de radio vanmiddag dat ook Hendrik Bogaert D. Reynders plaatst in The Hall of Shame…)
In het politieke milieu worden mijn stukjes op de website nochtans niet erg geapprecieerd. Maar tijdens het weekend heb ik toch weer kunnen vaststellen dat ik niet alleen sta met mijn mening : de jongste maanden hebben een bijzonder zware slag toegebracht aan het imago van de politiek. En bij zeer velen in de Vlaamse publieke opinie blijft het hoofdsignaal “niet toegeven!”.
Yves Leterme staat voor een zware uitdaging . Hopelijk beseft N-VA dat het nu niet het moment is om CD&V en Leterme in de steek te laten en stemmen De Wever en zijn vrienden mee het vertrouwen op 23 maart. Dan kan men alles op alles zetten om gezamenlijk en in kartelverband te vechten voor de grote doorbraak op 15 juli. En niet voor “een dode mus” zei een trouwe kiezer mij dit weekend .En van Just Software heb ik geleerd dat een product geloofwaardig moet blijven zoniet wordt het uit de markt geprijsd.

 

vrijdag 7 maart 2008

Hall of shame

Mijn favoriete ploeg Anderlecht staat na haar 0-5 nederlaag tegen Bayern voortaan in the Hall of shame. Ze vervoegt er Belgische politici die daar met het formatieberaad voor altijd hun plaats hebben verworven. Namen noem ik niet behalve deze van Reynders. Wat een afgang voor een man die zich het centrum van de wereld waant. Petit monsieur.

zondag 2 maart 2008

Een mooi weekend

Het was voor mij een rustig politiek weekend. Enkel VTM kwam langs om te vragen wat ik dacht van het wetsvoorstel van de senatoren Antheunis (VLD) en Fourneaux (MR). Deze nemen de stelling van Di Rupo-Maingain over om een referendum te houden in de faciliteitengemeenten over de aanhechting bij Brussel. Ik zei in het VTM-nieuws: ”Dit is onaanvaardbaar. Vermits er de facto een meerderheid van franstaligen in elk van de 6 faciliteitengemeenten is, komt dit neer op een aanhechting bij Brussel. Dit kan niet.”
Gaan we 50 jaar Vlaamse strijd in de Rand begraven “ omdat ze daar in Lokeren (Antheunis is daar burgemeester) niet wakker van liggen?”(sic). Enkel De Croo vond het een interessant idee dat opnieuw de dialoog kan stimuleren. Zijn opvolger, die andere Herman, liet echter weten “dat wie de taalgrens in vraag stelt de stabiliteit van het land in gevaar brengt”. Dit voorstel zal wellicht enkel de papiermand halen…

Het mooiste moment van het weekend was voor ons ”The Night of the Stars”, een concertavond van het Jeugdmuziekatelier Sterrebeek. Onze dochter Heidi volgt al een paar jaar pianoles bij Katia in het JMA. Ze bracht in solo “Clowns” van Kabalevsky en in samenspel met Dorien en Silke (dwarsfluit ) “Walking the Dog” en “Chatterbox”. Ze deed het uitstekend en zoals vaak waren de ouders meer gespannen dan de artiesten.
De slotmedley met de liedjes ”Ik heb waanzinnig gedroomd” en een arrangement op “Music was my first love” (John Miles) was een geweldige aflsluiter. Dit laatste is trouwens het mooie lijflied van het JMA Sterrebeek: Muziek Zonder Einde

Muziek is mijn liefde en ons verhaal vandaag
Iets om voor te leven dat spelen wij heel graag
Ik hoop dat u het fijn vond, want wij zijn hier speciaal voor jou
Zonder onze ouders stonden wij hier in de kou!
(arrangement Jeroen Tetaert en Els Geyskens)

Muziek is evenwel niet de sterkste zijde van de Van Rompuy’s. In die zin is Heidi een buitenbeentje. In onze jeugdjaren was voetbal de grote passie en Anderlecht onze favoriete ploeg. Vader Vic Van Rompuy nam ons in de jaren zestig en zeventig zondagnamiddag mee naar het Astridpark en we beleefden er de gloriejaren van het “grote” Anderlecht met Van Himst, Jurion, Mulder en Puis. Vanavond ga ik met Herman naar Anderlecht - Genk. We zijn uitgenodigd in de loges, maar ik zal met heimwee terugkijken naar die onoverdekte staanplaatsen links van het doel (blok P) waar we in weer en wind met vader trouw op post stonden en (soms) druipnat of bevroren van de kou naar huis terugkeerden. Maar we hadden droomvoetbal gezien.
Kunnen we vanavond hetzelfde zeggen? Na de nederlaag van Brugge (Jacky Matijssen shame on you) is Standard de titelkandidaat maar schrijf Anderlecht nooit af. Zoals Michel Verscheuren ooit zei: “Anderlecht is de CVP van het Belgisch voetbal; die komen altijd terug.” Daarom zingen de Van Rompuy’s vanavond zeker hun lijflied: ”Allons les mauves et blancs” (niet voor politiek gebruik…)