woensdag 27 februari 2008

Debat Octupus

Tijdens het actualiteitsdebat in het Vlaams Parlement zeiden Fractieleider Ludwig Caluwé en ik namens CD&V dat het lot van de regering Leterme op 21 juli zal verbonden zijn aan een akkoord over een tweede pakket maatregelen in de staatshervorming. We zullen hieruit onze conclusies trekken als het niet lukt. CD&V voorzitter E.Schouppe sprak vanavond in dezelfde zin. Hiermee ondersteunt hij wat we vanmiddag in het VP hebben gesteld: geen tweede pakket, geen regering meer.
De heer Eric Van Rompuy:
Mevrouw Vogels, u voert antipolitiek. U zegt dat er gedurende negen maanden niets is gebeurd. Het kartel CD&V-N-VA heeft 30 percent van de stemmen gehaald op basis van een programma dat we in dit Vlaams Parlement gedurende acht jaar hebben verdedigd en opgenomen is in het Vlaams regeerakkoord. We hebben gepleit voor meer autonomie op sociaal-economisch en fiscaal vlak voor de deelstaten. Men is nu inderdaad al maanden aan het onderhandelen met de Franstaligen, die daar niet van willen weten. Om hervormingen te kunnen doorvoeren, is een tweederde meerderheid nodig in het federale parlement. Daar hebben we voor gevochten.
Had u kunnen denken dat men hierdoor gedurende negen maanden in een institutionele crisis zou terecht komen? Dat beschikt u over een glazen bol. De vraag die nu aan de orde is, is of dit Vlaams Parlement in staat is om de zaken waar we acht jaar voor gevochten hebben, te realiseren op het federale vlak door middel van een staatshervorming.

Dit akkoord is een eerste pakket waarbij een aantal stappen worden gezet, die inderdaad niet de essentie zijn van wat we willen.Maar in het akkoord van de Raad van Wijzen is beslist dat er een tweede pakket moet komen, waar de regering Leterme haar lot aan verbindt. Wanneer er op 21 juli geen tweede pakket komt over onder andere arbeidsmarkt en fiscaliteit, dan is er voor CD&V geen federale regering meer. Dat is een zeer verregaand engagement. We hebben negen maanden gevochten om te realiseren wat we aan de kiezer hebben voorgehouden en wat dit Vlaams Parlement heeft gevraagd. Dat is juist geloofwaardigheid.

Het lot van de federale regering zal op 21 juli gebonden zijn aan die essentiële overdracht van bevoegdheden, waar wij voor gevochten hebben maar die u blijkbaar niet belangrijk vindt en probeert te ridiculiseren. U probeert aan antipolitiek te doen door een hervorming die noodzakelijk is voor het land en voor Vlaanderen voor te stellen als iets belachelijks. (Applaus bij CD&V) .

dinsdag 26 februari 2008

Shame on you (2)

Tegen 21 juli moet er een tweede pakket bevoegdheidsoverdrachten aan het Parlement worden voorgelegd waarin arbeidsmarkt en fiscaliteit centraal staan. De regering Leterme zal haar lot hieraan verbinden en een vertrouwensstemming vragen in het Parlement. Het is alleen in deze context en met deze ambitie dat het communautair akkoord van de Wijzen aanvaardbaar is.
Ik blijf erbij dat 500 miljoen euro voor Brussel en een eerste pakket zonder perspectief naar een grotere staatshervorming een “shame” was .Dat was zeker niet bedoeld naar de persoon van Jean-Luc Dehaene maar een” cri du coeur” over de lopende onderhandelingen.
Er duikt een nieuwe vervaldatum op en alle communautaire tegenstellingen zullen weer aan de oppervlakte komen. Maar een eerste (weliswaar zeer beperkt) communautair akkoord van de Wijzen biedt een kans op meer als blijkt dat de regering Leterme in het Parlement na 23 maart bij stemmingen over staatshervorming kan beschikken over een tweederde meerderheid.
Dat N-VA uitkijkt naar 21 juli om een definitief oordeel te vellen is begrijpelijk. Uiteindelijk zal dan moeten blijken of de Vlaamse verkiezingsbeloften inzake staatshervorming en BHV kunnen worden waargemaakt .Zoniet Shame on you.

zondag 24 februari 2008

Shame on you

“Shame on you, Barack Obama” .Het leverde Hillary het meest beklijvende citaat op van het weekend. In de VS bestaat er blijkbaar nog schaamtegevoel .Bij ons is het “de schaamte voorbij”. Op de stoep van de Lambertmont blijven de heren en dames politici zich verdringen voor de camera’s om toch maar de goede quote te halen. Intussen weet iedereen dat de zgn. debatten over begroting en staatshervorming geen enkele fundamentele oplossing bieden.Het is slechts uitstel van executie. De New Deal is verzand in een debat over de Noordzee, het kadaster, ILVO , het Landbouwrampenfonds, Selor, Participatiefonds, etc.
“Wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd” ,zei Jean-Luc Dehaene vorig weekend. Akkoord, maar hebben we niet meer ambitie dan dit? Shame on you.

woensdag 20 februari 2008

Eens voor Rik, altijd voor Rik.

Maandag verscheen het allereerste literair wielertijdschrift op Vlaamse maat “HET BUITENBLAD” onder redactie van Patrick Cornillie. Uitgegeven door Roularta Books -14,90 euro- te bestellen bij wielermuseum@roeselaere.be - Tel. 051/ 26 8740 Fax 051 26 87 41.

Het werd ook mijn debuut als wielerauteur.Ik schreef een bijdrage over mijn wieleridool: Rik Van Looy.

Eric over Rik.Veel leesgenot.

image

23 november 2007 blijft voor mij een onvergetelijke avond. Mijn echtgenote Viviane en dochter Heidi hadden een verrassingsfeest georganiseerd ter gelegenheid van mijn 25 jaar parlementslid. Het werd een schitterend feest met familie en vrienden maar één gast maakte er een nog meer gedenkwaardige avond van. Totaal onverwacht verscheen plots als gast mijn grootste sportidool, Rik Van Looy , om mij geluk te wensen.
Naar aanleiding van de voorstelling van het boek “Rik Van Looy –Monument voor een Keizer” van Roger De Maertelaere had ik Rik leren kennen en mijn “eeuwige” trouw geuit als supporter. Ik schreef op mijn website een stuk “Eens voor Rik, altijd voor Rik”. Het was Rik blijkbaar bijgebleven en nadien hadden we nog enkele keren contact over de toekomst van de Bloso-wielerschool   in Herentals, zijn troetelkind na zijn actieve loopbaan als renner.

Voor mijn generatie is Rik Van Looy een deel van onze jeugd .Alleen zijn naam roept bij mij dankbare herinneringen op.

Zo vergeet ik nooit die 18 augustus 1957. Het wereldkampioenschap werd dat jaar verreden in Waregem en voor het eerst rechtstreeks uitgezonden door de Vlaamse televisie. Mijn grootvader Achiel (Jules) Van Rompuy had een populair café-duivenlokaal met als primeur voor het dorp een televisietoestel naast de toog. Heel de buurt was die namiddag afgezakt om Rik te zien wereldkampioen worden. Als kinderen zaten we op de grond (met cola en chocolade) vooraan vlak bij de TV. Het café was verdeeld tussen supporters van Rik Van Steenbergen en Rik Van Looy (alle Van Rompuy’s waren voor Van Looy). Rik Van Looy was in de voorlaatste ronde ontsnapt met een andere Belg Marcel Janssens. Het café daverde op zijn grondvesten maar Fred De Bruyne bracht op vraag van de ( lepe) Rik Van Steenbergen de groep terug. In de laatste ronde gingen de zes beste wielrenners van die jaren aan de haal: Van Steenbergen, Van Looy, De Bruyne, Bobet, Anquetil en Darrigade. Tijdens de koninginnenspurt hoor ik gans het café nog roepen Rik, Rik, maar we wisten niet voor welke Rik ! Uiteindelijk werd Rik Van Steenbergen wereldkampioen en Rik Van Looy vierde. Het bier ( de Aarschotse Bruine) vloeide rijkelijk. Ontgoocheling was er niet bij de supporters want een Belg was wereldkampioen en de beste jaren van Van Looy (toen nog geen 23) moesten nog komen.

Later (in 1960) werd Van Looy op magistrale wijze wereldkampioen op de Saksenring in Leipzig. Nooit vergeet ik zijn intrede de dag nadien op het wielercriterium in Londerzeel op 15 augustus 1960. Mijn vader was er met zijn kroost naartoe getrokken als naar een groot feest. Het vliegtuig vanuit Leipzig met de Belgische ploeg had vertraging opgelopen en daarom werd de start van het criterium met enkele uren uitgesteld. Niemand van het publiek protesteerde. Het verhoogde enkel de spanning en de ambiance. Zelf zie ik Rik Van Steenbergen en Fred De Bruyne geduldig en onder luid applaus nog talrijke opwarmingsrondes rijden in afwachting van Rik Van Looy. Het gejuich, toen de nieuwe wereldkampioen eindelijk op het circuit kwam, was onvergetelijk. De majestueuze verschijning van Rik Van Looy in de regenboogtrui blijft in mijn geheugen gegrift. Niemand was er ooit mooier mee.

Rik Van Looy was voor zijn supporters dan ook de enige renner die toen recht had op die trui. Daarom was de ontgoocheling zo groot toen hij op die memorabele 11 augustus 1963 geklopt werd door Benoni Beheyt .Ik herinner mij nog levendig de woede van de Van Looy-fans over het “onrechtvaardig” verlies van hun Keizer in de dramatische spurt van Ronse. Vlaanderen was in rouwstemming. Beheyt werd het recht ontzegd om wereldkampioen te zijn.

Enkele weken later (op 25 augustus 1963) trok mijn vader met zijn zonen opnieuw naar het wielercriterium in Londerzeel .Ik zie mijn broer Herman nog de Vlaamse wereldkampioen Beheyt uitjouwen en Rik (met de driekleur als Belgisch Kampioen) uitbundig toejuichen! Een uniek moment in het rijke Vlaamse wielerleven.

Eddy Merckx was de grootste renner aller tijden, Rik Van Steenbergen de meest stijlvolle, Roger De Vlaeminck de meest atletische, maar Rik Van Looy zonder twijfel de meest populaire. Merckx was onoverwinnelijk maar Van Looy was kwetsbaarder, had vaak tegenslag (zijn dramatische valpartij in de Tour 1962) en verloor vaak wedstrijden door zijn overdadige strijdlust. Daarom was de vreugde bij zijn zeges des te groter.

Ik heb Rik in de jaren zestig vaak op koersen gezien en steeds ging er een speciale rilling door het publiek bij zijn verschijning. De naam Rik weergalmde bijna 20 jaar langs Vlaamse wegen. En wie hem dezer dagen nog ontmoet heeft dezelfde gevoelens.

Tom Boonen heeft alles om zijn opvolger te worden. Dezelfde lichaamsbouw (de “dikke billen”), het vechterstemperament, ook een onweerstaanbare machtspurter. Hij wordt ongetwijfeld de nieuwe koning van de voorjaarsklassiekers.

Volgens Lomme Driessens moesten echte kampioenen ook thuis goed “gesoigneerd” worden. Nini Van Looy stond hier model. De blonde Nini was de stijlvolle, nuchtere en moderne rennersvrouw die Rik met beide voeten op de grond hield. Foto’s van haar zijn schaars, ze gaf geen interviews, stond niet in de schijnwerpers of de boekjes maar schonk Rik de familiale rust .Van Nini is het mooie gezegde: je kunt niet op twee fronten koersen (ook van toepassing voor politici) en misschien een levensles voor Tom Boonen…

Rik wordt dit jaar 75 .Zijn gelaatstrekken zijn onveranderd en is in al die jaren in gewicht geen gram bijgekomen. Ik hoor dat hij nog regelmatig fietst en dat , als Rik fors doortrekt, er nog velen sterven in zijn wiel. Het bewijst eens te meer hoe sterk hij was als renner en ook dat zijn gezondheid nooit heeft geleden onder al die jaren wielerlabeur.

Rik Van Looy is nu bijna 40 jaar gestopt als wielrenner maar de mythe blijft intact. Voor zijn supporters blijft het “ Rik   forever ”. EENS VOOR RIK, ALTIJD VOOR RIK.

Eric Van Rompuy

zondag 17 februari 2008

La guerre continue

Ik nam vanochtend deel aan Mise au Point op RTBF. In het eerste deel van de uitzending werd er duchtig gespeculeerd over de gezondheidstoestand van Yves Leterme. Aan mij werd de vraag gesteld of ik er niet meer van wist als CD&V’er (sic)! De moderator noemde zijn hospitalisatie zelfs “une voie de sortie honorable” voor Leterme. Toen de naam van mijn broer Herman viel als vervanger ben ik uitgevallen en het ”des spéculations degoûtantes” genoemd.
Ook de rol van de monarchie kwam aan bod naar aanleiding van de onthullingen over “le colloque singulier” in De Standaard. Volgens verschillende Franstalige politici was het een doelbewuste strategie van het Vlaamse kartel om via lekken de monarchie te treffen. Hierop stelde ik dat CD&V geen kritiek heeft op de rol van de Koning in het formatieberaad. De aanduiding van Dehaene, Reynders (informateur), Leterme (formateur), H. Van Rompuy (verkenner) en Verhofstadt als premier waren telkens politiek logische beslissingen in overleg met de betrokken partijvoorzitters. Hij beging hierbij geen vergissingen. Wat de Koning er zelf over denkt, is irrelevant en enkel voer voor speculatie in de media.
Verder in het debat zei ik dat”niet de monarchie maar de staatsordening en de onenigheid hierover tussen Vlamingen en Franstaligen de belangrijkste reden van de crisis was in dit land. De Franstaligen vergissen zich van debat”.
Wat de staatshervorming betreft, stelde ik dat een eerste mini-pakket op 23 maart goed kan zijn om vertrouwen te creëren maar dat die eerste fase nog vóór het parlementaire zomerreces 2008 moet uitmonden in een tweede pakket dat garanties biedt op een substantiële bevoegdheidsoverdracht o.m. inzake arbeidsmarkt, fiscaliteit en BHV. Ook Ph. Moureaux (PS) had het over een tweede fase die”geen dupespel” mag zijn.
Over heel de uitzending hing het wantrouwen in Reynders die de kansen op een start van de definitieve regering vanochtend nog steeds maar schatte op 51% en het niet over zijn lippen kreeg dat Verhofstadt “automatisch” wordt opgevolgd door Leterme. La guerre continue.