zondag 14 oktober 2007

Mijmeringen

Het Vlaams Parlement ligt er de jongste weken wat verloren bij. Het vertrek van Leterme-Vervotte, het ontslag van Moerman, de vragen rondom kabinetspraktijken, de ondoorzichtigheid van BAM-activiteiten en het sputterende V.I.A.-plan, de niet -opgeloste problematiek van de wachtlijsten,de terugkeer van de Mary-VRT soap:het was dezer dagen gemakkelijk voer voor de oppositie. In zo’n debatten voel ik mij ongemakkelijk op mijn stoel: mijn kostuum als fractieleider in de oppositie zal ik wellicht nooit in de kast kunnen hangen. Ik zal niet meer wennen aan het meerderheidsgevoel.
Ook de federale regeringsonderhandelingen zetten de meerderheid in het Vlaams Parlement in het defensief: het blijft wachten op de splitsing van BHV en de uitvoering van de vijf resoluties van het Vlaams Parlement. Zolang er geen duidelijkheid komt in het federale formatieberaad zal de regering Peeters І moeilijk een elan vinden. Ook hebben de nieuwe Vlaamse ministers maar anderhalf jaar meer om zich te bewijzen. Patricia Ceyssens ( remember: “cette femme m’énerve”) heeft in 2003-2004 ervaren dat dit een haast onmogelijke opgave is. Binnenkort zal ik vaak naast haar zitten want ik volg Trees Merckx op als voorzitter van de Commissie Economie en Werk in het Vlaams Parlement. De e-mama bracht het in de vorige legislatuur niet verder dan een aantal woordspelingen(” van idee naar I do”), maar ze is-dat geef ik toe- inmiddels gegroeid als fractieleider. Ik beloof naast haar een “wijze” commissievoorzitter te worden.
Vorige week stond ik nog eens op de tribune tijdens het vragenuurtje over BHV en deze week stel ik enkele vragen over fiscale materies in de commissie Financiën. Ik doe mijn werk als parlementslid nog steeds graag maar met het vertrek van Trees Merckx naar het Grondwettelijk Hof ( samen begonnen in de Kamer in 1985) voel ik mij steeds meer als één van de laatsten der Mohikanen.
Mijn generatie- fractieleiders Denys, Geysels, Van Grembergen en collega’s -bureauleden in het VP Debatselier, De Roo en Merckx verlieten de jongste jaren het Vlaams halfrond maar maakten meer dan tien jaar de dienst uit. De huidige generatie met Ceyssens (minister) en Genez en Vogels ( wellicht nieuwe partijvoorzitters) verlaten hun functies in het Vlaams Parlement al na drie jaar. Een parlement dat echt een tegengewicht wil vormen ten aanzien van de uitvoerende macht vergt ervaring. Amper 35 van de huidige 125 Vlaamse parlementsleden waren erbij toen in 1999 de resoluties van het Vlaams parlement werden gestemd. Sinds de verkiezingen van 2004 zijn er nu al bijna 50 nieuwkomers. Ik stel vast dat vele Vlaamse parlementsleden elkaar nog amper bij naam kennen. De koffiekamer ligt er in de weekdagen desolaat bij. André Denys en ik deden in de tijd de parlementaire debatten van de commissies en de plenaire vergadering nog eens over tijdens de middagpauze. Nu trekt iedereen zich terug op zijn laptop om de e-mails te bekijken! Mijmeringen van een oud-strijder wellicht, maar zijn ze daarom niet minder waar? Een Parlement zonder adrenaline, bij mij zal het nooit wennen.

woensdag 10 oktober 2007

Tussenkomst BHV in het Vlaams Parlement

Tussenkomst Eric Van Rompuy in het debat in het Vlaams Parlement over BHV (10 oct. 2007)
De vier franstalige burgemeesters in de faciliteitengemeenten hebben een onwettelijke daad gesteld. Ze zijn zelfs twee keer moedwillig in de fout gegaan. De omzendbrief-Peeters is door de Raad van State bevestigd. Men heeft er zes, zeven jaar over gedaan. Desalniettemin hebben deze burgemeesters in die vier gemeenten in 2006 en 2007 naar Franstaligen oproepingsbrieven in het frans verstuurd op basis van taalrollen. Het is wel mogelijk om zulke oproepingsbrieven te versturen, maar alleen op vraag van de Franstaligen die expliciet een Franstalige brief wensen te ontvangen. Dat is de hele filosofie die achter de circulaire-Peeters schuilt.
Die burgemeesters aanvaarden dat niet. Maar burgemeesters die de wet niet toepassen, kunnen moeilijk geacht worden ook in andere materies de wet te respecteren.
Mijnheer Van Eyken, we horen veel over respect voor de Grondwet en de wetten van het Belgische volk. Ik hoor vanuit Franstalige kant voortdurend verwijten als zouden de Vlamingen de rechtsstaat willen opblazen en zo meer, terwijl deze vier burgemeesters dat gewoon gedaan hebben. Voor tuchtsancties bestaat een procedure . De minister heeft een advies gevraagd aan de gouverneur van Brabant. Hij is daar mee bezig. Dit zal vroeg of laat leiden tot sancties. Ze kunnen immers niet benoemd worden.
Er is door FDF-voorzitter Mainguin een chantage in gang gezet door te zeggen niet meer over communautaire aangelegenheden te willen onderhandelen zo lang deze vier burgemeesters door de Vlaamse minister van Binnenlands Bestuur niet zijn benoemd. Zo maakt men de federale onderhandelingen afhankelijk van een beleidsdaad in Vlaanderen, door de Vlaamse Regering. Dat kan gewoon niet. We kunnen dan ook niet verwachten dat de minister van Binnenlands Bestuur vandaag een uitspraak doet, nog vooraleer de provinciegouverneur zijn advies heeft verleend. Hij moet het advies afwachten. We moeten onze minister respecteren en de procedures afwachten, maar het achterliggende verhaal is natuurlijk de discussie over Brussel-Halle-Vilvoorde.Daar gaat het tenslotte om.

Mijnheer Van Eyken, daar is de stelling nog altijd - en dat zal ook zo blijven, want ik lees in de pers soms dat daarover wordt getwijfeld -, ook van de meerderheid in dit Vlaams Parlement, dat Brussel-Halle-Vilvoorde gesplitst zal moeten worden - zonder een prijs in de zin van de uitbreiding van Brussel, de ratificatie van het minderhedenverdrag, de intrekking van de omzendbrief-Peeters of het bevoegd maken van de Franse Gemeenschap voor cultuur en onderwijs in de faciliteitengemeenten. Als men daar op het federale niveau mee afkomt, zal er in dit Vlaams Parlement een meerderheid zijn die daar niet mee akkoord gaat.
Ik wil dat nog eens duidelijk bevestigen voor degenen die daar voortdurend, mijnheer Van Hauthem, twijfel over laten bestaan. Mijnheer Dewinter, u probeert altijd maar te zeggen dat we hebben toegegeven, maar er is nog niets toegegeven. U probeert ons al maanden in een hoek te duwen, maar we houden op dat vlak woord.
Ik twijfel er ook niet aan dat wat Open Vld en de heer De Gucht, in eigen naam blijkbaar, tijdens het weekend heeft gezegd, niet bindend is voor de meerderheid in dit Vlaams Parlement.

Dat minister Keulen op termijn een bepaalde houding zal aannemen, is wel duidelijk. Hij moet eerst de procedures volgen. Iedereen kent de wet op de faciliteitengemeenten. De schepenen worden er rechtstreeks verkozen. Het schepencollege is dus proportioneel samengesteld. De eerste schepen is waarnemend burgemeester. Daar kan men niet buiten. De vier burgemeesters waren tijdens de vorige legislatuur ook eerste schepen.
Dat achter deze hele discussie de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde schuilgaat, is wel duidelijk. In de commissie van de Kamer is men vandaag op het einde van een procedure gekomen. Ik heb vernomen dat de Franstaligen nog een advies hebben gevraagd aan de Raad van State. De uitspraak volgt binnen de vijf dagen. Volgende woensdag staat Brussel-Halle-Vilvoorde opnieuw op de agenda. Ik geef dan ook rendez-vous volgende week.
Minister Keulen hier nu verwijten dat hij talmt, klopt niet. Hij volgt gewoon de wettelijke procedure. Hij kan de eerste schepen niet afzetten. Het antwoord is zeer bevredigend.
Het mag hier worden gezegd dat wat in de Kamercommissie gebeurt, de stelling niet ondersteunt dat CD&V niet snel genoeg gaat. We hebben de hoogdringende behandeling van de ontwerpen gevraagd. Ze zijn in de Kamercommissie ingeleid. Er is een algemene bespreking en een artikelsgewijze bespreking aan gewijd. U weet zeer goed dat elke fractie de mogelijkheid heeft om de Raad van State een spoedadvies te vragen. De Franstaligen hebben dat daadwerkelijk gedaan. Volgende woensdag is natuurlijk het uur van de waarheid. (Rumoer bij de oppositie)
Dat is duidelijk. In parlementaire gremia moet men de procedures respecteren. Maar volgende woensdag is een zeer belangrijke dag, want dan zijn er geen excuses van parlementaire aard meer voorhanden. Kan dit antwoord u geruststellen?

donderdag 4 oktober 2007

Tijdbom blijft tikken

Interview Eric Van Rompuy over BHV (Gazet van Antwerpen en Belang van Limburg- P.Geudens)
 
“Er is niets veranderd. Maingain mag vragen wat hij wil. Er wordt géén prijs betaald voor de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Dus géén nieuwe faciliteiten qua cultuur of onderwijs in de faciliteitengemeenten, géén erkenning van het Minderhedenverdrag, en géén uitbreiding van Brussel.”
Dat zegt Eric Van Rompuy (CD&V), broer van gewezen koninklijk verkenner Herman Van Rompuy. Als Zaventemnaar is hij sterk betrokken bij alles wat gebeurt in de Brusselse Rand.

Heeft uw broer een voldoende basis gelegd voor nieuwe onderhandelingen?
Eric Van Rompuy: Er is nu mogelijkheid om met de Franstaligen te praten over een staatshervorming met een tweederdemeerderheid. Dat is nieuw. In de zomer wilde Joëlle Milquet alleen praten over zaken waarvoor een gewone meerderheid nodig was. Natuurlijk moeten de onderhandelingen nog beginnen. Ik stel vast dat de vier partijvoorzitters verder willen met de werkwijze van mijn broer. Oranje-blauw is dus níét dood, zoals vorige week nog aangekondigd.

Binnen uw partij is men niet gelukkig met de aanstelling van Yves Leterme als formateur. Men had liever eerst een Franstalige gezien.

Van Rompuy:Nonsens. Het is normaal dat de koning Yves Leterme heeft aangeduid. Waarom zou er eerst een Franstalige moeten komen? Om hem te zien mislukken en de sfeer nog meer te verzieken? Om hem toegevingen te laten doen? Iemand die van tevoren weet dat hij geen premier wordt, dóét geen toegevingen. Neen, ik noem dat caféstrategie. Bovendien moet een formateur zijn regering zélf zo veel mogelijk vormen. Hij mag het gros van het werk niet overlaten aan iemand anders om het dan op het einde over te pakken. Een voetbalploeg laat haar beste speler ook geen 80 minuten op de bank.

Naar verluidt wordt B-H-V tot aan het einde van de onderhandelingen opgespaard. Verstandig?

EVR:Ik denk niet dat dit klopt. Vergeet niet dat de tijdbom in de Kamercommissie tikt. De Vlamingen gaan door met de parlementaire behandeling van de voorstellen terzake. De onderhandelaars weten dat zeer goed. Zij zullen de stemming in de commissie trachten voor te zijn.

En B-H-V wordt nog steeds gesplitst zónder prijs te betalen? Als we Olivier Maingain horen…

EVR:Maingain provoceert en sleurt anderen mee. Hij verpest het klimaat. Spijtig. Hij moet weten dat geen enkele Vlaamse partij ingaat op zijn eisen. Dat zou haaks staan op de filosofie die achter de eis tot splitsing zit: het vrijwaren van het Vlaams karakter. Nog eens: géén uitbreiding van Brussel, géén nieuwe faciliteiten qua cultuur of onderwijs, géén erkenning van het Minderhedenverdrag.

CONCENTRA-2 OCTOBER 2007

 

maandag 1 oktober 2007

Een memorabel eetfestijn

2007 was een memorabel eetfestijn voor CD&V -Zaventem.We waren met meer dan 800 tijdens het feestweekend. Het was ons eerste eetfestijn na 18 jaar oppositie in Zaventem.Opnieuw mee kunnen besturen is belangrijk voor een lokale afdeling. Het versterkt de band met de bevolking en geeft de kans om positieve dingen te doen en te realiseren voor de mensen . Dat wordt gewaardeerd.
Ook de komst van Herman als afscheidnemend verkenner gaf het eetfestijn extra kleur. De nationale media waren hiervoor massaal naar Zaventem afgezakt. Rechtsteeks in de Zevende Dag vanop het eetfestijn van Zaventem:ons orloffgebraad met witloof en kroketjes werd nationaal nieuws. Herman werd hartelijk verwelkomd door de Van Rompuy-vrienden die fier zijn over zijn engagement om oplossingen te zoeken voor de politieke crisis.De titels van de kranten drukken goed de sfeer uit van die mooie nazomerse zondag in Zaventem.

‘Mijn broer heeft dat goed gedaan’ (De Standaard-Anja OTTE)

 
Van onze redactrice Anja Otte ZAVENTEM ‘Ja, ja, hij komt.’ ‘Hij is op komst, rond halfeen moet hij er zijn.’ Eric Van Rompuy glundert terwijl hij de bezoekers van zijn eetfestijn een voor een de hand schudt. ‘Zaterdagavond waren het er honderd meer dan gewoonlijk’, vertelt hij. ‘En dat komt allemaal door mijn broer.’ In de luchtige parochiezaal zetten de bezoekers de tanden in het orloffgebraad. Bij de eters behoorlijk wat ouderen, het colbertje en het gebreide jasje met blinkende knopen uit de kast gehaald. Hier en daar zit ook een jong gezin, dat de broer van de verkenner omstandig uitlegt van wie ze precies de dochter en schoonzoon zijn. De gastheer heeft zijn broer nog niet gesproken sinds die de dag ervoor zijn verkennersopdracht afrondde. Details over de onderhandelingen kan hij dus niet kwijt, maar één ding weet hij zeker: ‘Mijn broer heeft dat goed gedaan.’ En dat hij het altijd geweten heeft. Als Herman Van Rompuy samen met zijn broer - geregisseerd door de cameraploegen - de zaal instapt, weerklinkt een applaus. Hartelijk, maar niet overdreven uitbundig. Daar is dit het publiek niet voor. Hoogstens wordt hier en daar een goedkeurende duim opgestoken. Terwijl een oudere heer zich met zijn digitale fototoestelletje tussen de professionele camera’s wringt, spreekt broer Eric de aanwezigen toe. Hij benadrukt hoe fier iedereen wel is op Herman. Onbewust waarschijnlijk heeft hij halt gehouden bij een tafel met drie kloosterzusters. Enkele jaren terug zouden sommigen in CD&V zich nog afgevraagd hebben welk beeld dit oplevert. Nu kunnen de organisator dergelijke overwegingen gestolen worden. ‘De Van Rompuys zijn back in town’, grijnst de jongste. Broer Herman herinnert vervolgens aan de prachtige verkiezingsuitslag. ‘Met onze kopman Yves Leterme stevenen we nu af op de vorming van een nieuwe stabiele regering. Ik ben blij dat ik daaraan kan meewerken.’ En dan is het tijd om te eten. Het echtpaar Herman Van Rompuy schuift aan een lege tafel aan. Ja, zijn geweten is gerust. Nee, hij wil de ‘elementen van convergentie’ tussen oranje en blauw niet toelichten. Nadat de voormalige verkenner de pers heeft afgeweerd, wagen ook de kinderen Van Rompuy zich de zaal in, voor hun portie orloffgebraad met witloof en kroketjes. De gastheer probeert ondertussen vruchteloos het concept van een Vlaams eetfestijn uit te leggen aan een Franstalige journaliste. ‘On est Brabant flamand ici, hein.’ Het dringt niet echt door bij de Brusselse. Volgen er nog speeches? Een vraag-en-antwoordsessie misschien? Nee, we zijn hier om te eten, legt Van Rompuy nogmaals uit. ‘Zoals Vanden Boeynants destijds, met zijn boudins en compote.’ Bij een eetfestijn hoort een tombola. De lotjes kosten 1 euro en zijn te koop bij Heidi, de 14-jarige dochter van de gastheer, die met een wit schortje tussen de tafels loopt. Eerste prijs: een fruitkorf. Te beantwoorden vraag: hoeveel weegt de fruitkorf. Schiftingsvraag: Hoe lang was/is Herman Van Rompuy verkenner? (32 dagen, verklapt broer Eric voor de camera’s). Onverdroten blijft de verkennersbroer de eters verwelkomen. George! Marcel! Patrick! Zowat elk gezinshoofd kent hij bij naam.

‘Feesten nu, met gerust geweten’ (De Morgen-Tine Peeters)

Herman Van Rompuy is de superster op het eetfestijn van zijn broer

Herman Van Rompuy leek wel een heilige toen een stevige fanclub hem gisterenmiddag welkom heette in het Sint-Maartencentrum van Zaventem. Zijn jongere broer blies er verzamelen voor zijn jaarlijkse eetfestijn, de Aramese bouwvakkers en tante Julia zorgden voor een staande ovatie.

Laten we nu maar feesten, de rest is voor later”, lachte Eric, meer dan ooit broer-van. De voormalige koninklijk verkenner bleef even discreet als de voorbije weken. Moeilijke vragen werden traditiegetrouw afgeblokt met een citaat: “Let us lead the land we love. John F. Kennedy, 1960.”
Onder het goedkeurende oog van een houten Jezus en een Vlaamse Leeuw met rode klauwen waren de permanents en zondagse deux-piècekes niet te tellen in de Sint-Maartenzaal in Zaventem. Wachtend op Herman Van Rompuy, de redder des vaderlands in de ogen van alle aanwezigen: de CD&V-clan uit de Brusselse rand, nicht Cécile, tante Julia én de vroegere juf uit de dorpsschool. “Hij komt”, schalde Eric de binnenkomende fans en familieleden geruststellend toe. “Zij zijn er voor Herman”, voegde hij eraan toe, wijzend op de draaiende tv-camera’s. Ofwel kreeg Eric Van Rompuy vragen over zijn broer, ofwel vroegen de bezoekers naar zijn dochter Heidi, een van de hoofdrolspeelsters op zijn ‘Be Free’-blog. Eric stond erbij, keek ernaar en zag dat het goed was.
Hermans verkenningsronde was de afgelopen weekend omnipresent, en dus ook op de tombola van ‘Erics eetfestijn’. De schiftingsvraag: hoe lang was Herman Van Rompuy verkenner? Nichtje Heidi leurde met de bonnetjes, broer Eric verklapte het antwoord in prime time op De zevende dag: 32 dagen.

Het leek een oer-Vlaams communiefeest, compleet met gerookte zalm, orloffgebraad en kroketten à volonté. Aan alle tafels werd de lof gezongen van de eregast. “Als er iemand bestond die het schip weer vlot kon trekken, dan was het Herman Van Rompuy wel. Hij heeft ervaring en feeling te over”, zegt een trouwe aanhanger. “Zijn grootste troef? Hij neemt de politiek niet serieus”, vult een oude cabinetard aan.

“Ik ben Vlaamsgezind, maar geen flamingant”, zegt Boudewijn. “Ik heb een federale voornaam: Baudru.” Geen vreemd statement voor de CD&V-voorzitter van Zaventem, ware het niet dat de man een ingeweken Waal uit Doornik blijkt en als zevende kind wijlen koning Boudewijn als peter heeft. “Mijn leven in Zaventem heeft mijn visie op de Vlaamse cultuur compleet veranderd. Wie meent dat hij het recht heeft om overal in het Frans bediend te worden, negeert de realiteit van dit land en gaat gebukt onder een superioriteitscomplex.” En Herman Van Rompuy? Hoe schat deze Vlaamsgezinde Waal hem in? “Laat me voor hem één passende Franse uitdrukking gebruiken: chapeau Herman, dit was een echte stunt!”

Zaterdagavond miste de oudste Van Rompuy de eerste aflevering van het eetfestijn wegens een dringende afspraak bij de koning, zondagmiddag was hij - voor de 22ste keer! - wel trouw op post. De zaal staat op stelten als hij om kwart na twaalf binnenwandelt. “Wij zijn hier gezellig onder mekaar en gaan dus geen grootse toespraken houden”, leidt de jongste zijn oudere broer in. “Maar wij zijn allen fier op Herman. Waar wij voor staan, daar heeft hij voor gevochten.”

“Het waren moeilijke onderhandelingen”, weet de ex-verkenner zelf. “Maar ik heb de klus geklaard op mijn manier. Het is nu aan onze kopman, aan Yves Leterme, om een nieuwe, stabiele regering te vormen.” Stamelend rondt hij af: “Dank u voor uw trouw.” Twintig knuffels en kussen later bereikt hij de familietafel van de Van Rompuys. “De kinderen komen later, als de pers weg is”, glimlacht hij. “Ik ben moe, maar laat het niet aan mijn hart komen. Nu kom ik feesten bij mijn broer. Met een volkomen gerust geweten.”

Zal Herman in de komende weken in de schaduw blijven van Yves Leterme? Hijzelf houdt het sec: “Ik ben een onderhandelaar.” Zijn volgelingen denken daar anders over. “Een Van Rompuy maakt altijd het verschil. In de politiek gebeurt alles in de schaduw, daar zal Herman verder werken. Niet als schoonmoeder van Yves, maar als een onvervalste staatsman.”


Herman Van Rompuy als held onthaald (Het Laatste Nieuws-Peter Gorle)

ZAVENTEM - De koninklijk verkenner werd gisteren als een held onthaald op het jaarlijkse eetfestijn van zijn broer Eric Van Rompuy in Zaventem. Toen Herman Van Rompuy en zijn vrouw (foto) de zaal binnenkwamen, brak er enthousiast applaus uit. «Dank u voor het vertrouwen», sprak Van Rompuy tot zijn CD&V-supporters. «Ik ben blij dat ik de politieke crisis heb kunnen deblokkeren zodat onze kopman Yves Leterme nu kan werken aan zijn zware taak om een stabiele regering te vormen.» Van Rompuy zal daarbij ook een rol van betekenis spelen. «Ik zal als onderhandelaar de communautaire thema’s en de splitsing van Brussel-Halle/Vilvoorde met bijzondere aandacht blijven opvolgen. Mijn collega’s hebben mij dat gevraagd.» Zijn broer Eric Van Rompuy toonde zich gisteren gematigd optimistisch over het verdere verloop van de regeringsonderhandelingen. «De koning zou Yves Leterme niet hebben aangesteld als formateur als de vier partijvoorzitters niet te kennen hadden gegeven dat er voldoende vertrouwen is en er een basis bestaat om verder te werken.» Toch vreest ook Eric Van Rompuy dat het nog zeker een maand kan duren eer Leterme een oranje-blauwe regering op de been krijgt. (PGL)