dinsdag 10 oktober 2006

Inzet aan de basis

Mijn veertiende campagne zit erop.  In Zaventem blijft het politiek landschap stabiel en zijn de stemmenverschuivingen beperkt.  De franstaligen( UF )winnen één zetel en de VLD van Burgemeester Francis Vermeiren verliest er één, terwijl de kartels CD&V-N-VA en sp.a-Groen- Leef hun zetels behouden.  Vermeiren heeft de keuze tussen de twee kartels om een coalitie te maken.  Zaventem wordt reeds meer dan 20 jaar bestuurd door een paarse coalitie VLD-sp.a.  Of CD&V-N-VA een kans maakt om mee te besturen zal blijken in de volgende weken.  Voorakkoorden waren er niet en Vermeiren verklaart dat alle opties open liggen.  Wait and see. 
Persoonlijk win ik een honderdtal stemmen t.o.v. 2000, maar de verhoopte zetelwinst voor het Vlaams kartel bleef uit ondanks een groei met 4,5% t.o.v. het resultaat van de CVP zes jaar terug.  Het burgemeesterseffect blijft in Zaventem het politiek landschap domineren zoals dat ook het geval is in de rest van Vlaanderen.  De kloof tussen VLD (35,6%) en CD&V met N.VA (18,4%) blijft groot.  Het franstalig kiezerskorps blijft groeien (nu reeds 19,7% voor UF) en ook het Vlaams Blok stijgt boven de 10% (10,9%).  De vijver waarin de traditionele Vlaamse partijen moeten vissen wordt hierdoor steeds kleiner.  Inhoudelijke thema’s zoals de verfransing, de lawaaihinder, de leefbaarheid van de dorpskernen en de betaalbaarheid van woningen en gronden hadden weinig gevolgen op het kiesgedrag.  Uiteindelijk gaat het bij gemeenteraadsverkiezingen om personen.  De ideologische breuklijnen tussen de partijen op lokaal vlak zijn vaak niet zichtbaar waardoor de perceptie van de individuele kandidaten steeds meer bepalend wordt.
Ook bij de volgende federale verkiezingen zal de clash gaan tussen tenoren.  Het duel Verhofstadt-Leterme met Vande Lanotte als tritte in bunde zal de media beheersen.  Dewinter erkent zelf dat het VB wellicht aan zijn plafond zit.  Dit biedt perspectieven voor de traditionele partijen zeker voor CD&N-VA met Leterme die steeds nadrukkelijker als alternatief voor paars en het Vlaams Belang wordt gepercipieerd.  De weg naar juni 2007 is evenwel nog lang.  Op enkele weken tijd kan de beeldvorming rondom partijen en personen wijzigen.  CD&V-N-VA heeft vandaag de beste uitgangspositie maar it’s a long way to tiperary.
Persoonlijk neem ik de draad op in het Vlaams Parlement en herneemt dit Dagboek.  In een gemeentelijke campagne kruipt enorm veel persoonlijke energie.  Toch blijft het een boeiende ervaring.  Het heeft mij geleerd dat het “kampfschwein” in mij nog lang niet dood is.  Het politieke leven bestaat uit ups and downs.  Vaak heb ik de jongste weken gedacht dat het misschien mijn laatste campagne was.  Vandaag voel ik evenwel aan dat ik die sfeer niet kan missen.
Het beeld “Vlaanderen kleurt oranje” verdient nuances maar wie de jaren 1999-2004 in de oppositie heeft meegemaakt ervaart de uitslag van 2006 als het resultaat van een ongelooflijke inzet van velen aan de basis.  De christendemocratie in Vlaanderen staat er opnieuw.  Zelfgenoegzaamheid is niet aan de orde maar het groeipotentieel is er opnieuw.  Dat ik er zelf mijn bescheiden steentje heb toe bijgedragen geeft mij moed om er verder tegenaan te gaan.  Dit Dagboek zal er opnieuw over rapporteren.