donderdag 15 december 2005

“Waarom ik lijsttrekker ben”

Het bestuur van CD&V en N-VA heeft me aangeduid als lijsttrekker voor het kartel bij de komende gemeenteraadsverkiezingen in Zaventem. Het wordt een moeilijke opdracht maar na jarenlange oppositie laat ik mijn Zaventemse vrienden niet in de steek.

In 1976 kwam na de fusie in Zaventem één van de eerste paarse coalities in Vlaanderen tot stand en werd de toenmalige CVP als sterkste partij naar de oppositie verwezen. Na zware interne ruzies scheurde in 1982 een groep zich af van de CVP en kon Francis Vermeiren (VLD) profiteren van een verzwakte CVP om burgemeester te worden.

Zelf werd ik in 1983 als enige CVP’er in het College Eerste Schepen en Schepen van Financiën en Ruimtelijke Ordening.

In de oude deelgemeente Zaventem zat de CVP na de oorlog (1946-1976) onafgebroken in de oppositie zodat ik tot hiertoe de enige christendemocraat ben die ooit in het Zaventems gemeentehuis deel uitmaakte van een Schepencollege.

De vreugde was van korte duur want in 1988 behaalde de VLD van Francis Vermeiren een absolute meerderheid. Sindsdien zitten CD&V en N-VA (de oude Volksunie van Senator Bob Maes) in de oppositie (met 5 zetels), samen met Union des Francophones (5 zetels), Vlaams Blok (2 zetels) en Agalev (2 zetels).

Met het kartel CD&V – N-VA hopen we de huidige meerderheid VLD – SP.a (15 zetels op 29) te breken en opnieuw mee te besturen.

Onze luchthavengemeente kampt met grote problemen. Door de verfransing en vervreemding dreigen de Vlamingen in bepaalde deelgemeenten zelfs een minderheid te worden. De problematiek van de geluidshinder zorgt voor grote onzekerheid bij de bevolking over de kwaliteit van de leefomgeving.

De verkeerschaos, het tekort aan betaalbare gronden en woningen, de verstedelijking van de dorpskernen vragen om een nieuwe aanpak.

Als de kiezer ons de kans geeft willen we een positief project voor Zaventem realiseren.

Ook in Zaventem loopt paars zijn laatste benen. Zoals in Vlaanderen moet het kartel CD&V – N-VA het tij kunnen keren. Ons team staat er klaar voor.

Om Kristien Hemmerechts te parafraseren: op 9 oktober 2006 zou ik willen opstaan, de najaarszon zien schijnen op de toren van de Sint-Martinuskerk en de klokken horen luiden over Zaventem.

En te zingen: wat kan het leven mooi zijn in Zaventem.